Leczenie Pemphigus Vulgaris za pomocą Rytuksymabu i dożylnej immunoglobuliny ad

Dodatkowymi kryteriami kwalifikacyjnymi były brak odpowiedzi na długotrwały prednizon z dużą dawką plus co najmniej trzy lub więcej środków immunosupresyjnych i minimalna odpowiedź na dożylną immunoglobulinę, gdy podano jak opisano poniżej, lub ostry nawrót w każdym przypadku przerwy między dożylnymi wlewami immunoglobuliny zostały zwiększone9; niewydolność dapsonu, doustnego metotreksatu lub innych środków immunosupresyjnych stosowanych w połączeniu z dożylną immunoglobuliną, aby wywołać trwałą remisję; oraz wykluczenie chorób współistniejących na podstawie normalnych wyników dotyczących liczby krwinek, pomiarów chemicznych w surowicy, analizy moczu i obliczonych tomograficznych badań szyi, klatki piersiowej, brzucha i miednicy. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną, świadomą zgodę, a instytucyjna komisja rewizyjna New England Baptist Hospital zatwierdziła badanie. Terapia
Pacjenci byli leczeni wlewem rytuksymabu (375 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała) raz w tygodniu przez 3 tygodnie. W czwartym tygodniu podano dożylną immunoglobulinę, 2 g na kilogram masy ciała. To leczenie powtórzono w drugim cyklu. W miesiącach 3, 4, 5 i 6, pacjenci otrzymywali pojedynczą infuzję rytuksymabu i pojedynczą infuzję 2 g dożylnej immunoglobuliny na kilogram na początku miesiąca. Tak więc w ciągu 6 miesięcy każdy pacjent otrzymał łącznie 10 infuzji rytuksymabu i 6 infuzji dożylnej immunoglobuliny. Jeśli do tego czasu pacjent był klinicznie wolny od choroby, podano siedem dodatkowych infuzji dożylnej immunoglobuliny
Czas do pierwszej poprawy został zdefiniowany jako czas od rozpoczęcia terapii do leczenia wcześniejszych zmian i zaprzestania rozwoju nowych zmian. Całkowitą poprawę zdefiniowano jako czas od rozpoczęcia leczenia do całkowitego oczyszczenia lub klinicznego ustąpienia i gojenia wszystkich zmian, z całkowitą reepithelialization. Odnotowano czas do odstawienia całej systemowej terapii immunosupresyjnej po rozpoczęciu leczenia rytuksymabem. Czas obserwacji to czas od rozpoczęcia leczenia do ostatniej wizyty w gabinecie lekarskim.
Odpowiedzi immunologiczne
Próbki surowicy pobrano od wszystkich pacjentów przed każdą infuzją rytuksymabu i dożylnej immunoglobuliny. Miana przeciwciał przeciwko antygenowi powierzchni komórkowej keratynocytów mierzono za pomocą testu immunofluorescencji pośredniej z przełykiem małpy.1,12 Przeciwciała wtórne w tym teście były skoniugowanymi z fluoresceiną kozimi przeciwciałami IgG, IgG1 i IgG4. Fenotypy jednojądrzastych komórek krwi obwodowej określono za pomocą cytometrii przepływowej z użyciem mysich przeciwciał monoklonalnych (10 .g na mililitr) przeciwko CD4 (SIM4), CD8 (OKT8), CD16 (B73.1), CD32 (Coulter Immunotech), CD19 (Exalpha) i CD20 (IF5.3), a następnie skoniugowany z fluoresceiną kozim antygenem IgG.13
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów. Jedenaście pacjentów zostało włączonych i leczonych (tabela 1). Wszyscy pacjenci byli i byli leczeni konwencjonalną terapią, składającą się z dużych dawek kortykosteroidów i środków immunosupresyjnych. Najwyższa dawka prednizonu wynosiła od 60 do 240 mg na dobę (średnia, 125)
[hasła pokrewne: prospan syrop, dentysta warszawa bemowo, badania przed ciążą dla mężczyzny ]
[patrz też: woblery allegro, prospan syrop, infanrix hexa cena ]