Leczenie Pemphigus Vulgaris za pomocą Rytuksymabu i dożylnej immunoglobuliny cd

Wszyscy pacjenci otrzymywali od czterech do ośmiu środków immunosupresyjnych (średnia, cztery), w tym 1,5 do 2,0 mg cyklofosfamidu na kilogram dziennie przez co najmniej 6 miesięcy (6 pacjentów) i 2 do 3 g mykofenolanu mofetylu na kilogram dziennie przez co najmniej 6 miesięcy (11 pacjentów), a żaden nie miał remisji. Czas leczenia konwencjonalnego wahał się od 20 do 132 miesięcy (średnia 55,7). Wszyscy pacjenci mieli odpowiedź kliniczną na późniejsze leczenie z dożylną immunoglobuliną. Próby przedłużenia przerw między cyklami spowodowały nawrót u siedmiu pacjentów. Czterech pacjentów miało nawroty podczas leczenia dożylną immunoglobuliną. Początkowo dożylną immunoglobulinę stosowano jako monoterapię przez 4 do 22 miesięcy (średnia, 12,2). Ponieważ doszło do nawrotów po podaniu dożylnej immunoglobuliny, wszyscy pacjenci z nawrotami otrzymywali dapson z metotreksatem i dożylną immunoglobuliną. Tę potrójną terapię stosowano przez 12 do 36 miesięcy (średnio 16,5). Całkowity poprzedni czas leczenia z dożylną immunoglobuliną wahał się od 18 do 81 miesięcy (średnia 32,6). Czas trwania całej terapii ogólnoustrojowej przed rozpoczęciem badania, w tym dożylnej immunoglobuliny, wynosił od 31 do 219 miesięcy (średnio 68,8). Odpowiedź na terapię za pomocą Rytuksymabu i dożylnej immunoglobuliny
Wszyscy pacjenci mieli poprawę między trzecią a szóstą infuzją rytuksymabu (średnia, w połowie między czwartą a piątą infuzją). Całkowity klirens zmian został osiągnięty między siódmym a dziewiątym wlewem. Spośród 11 pacjentów, 9 otrzymało 10 infuzji rytuksymabu i miało trwałą remisję. Dwóch pacjentów miało nawrót po początkowej terapii; jeden pacjent otrzymał jeden dodatkowy kurs rytuksymabu, a drugi otrzymał dwa dodatkowe kursy. Zwężenie terapii immunosupresyjnej rozpoczęło się, gdy tylko rozpoczęto leczenie rytuksymabem i przerwano je do końca drugiego cyklu u wszystkich pacjentów. Wszystkich pacjentów obserwowano następujące działania niepożądane, które były związane z rytuksymabem i dożylnymi infuzjami immunoglobuliny: reakcje alergiczne, nudności, wymioty, rygory, dreszcze, gorączka, zespół uwalniania cytokin i infekcje. Żadne z tych działań niepożądanych nie zaobserwowano u żadnego z pacjentów.
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki leczenia Rituximabem. Okres obserwacji po odstawieniu leczenia rytuksymabem wynosił od 15 do 37 miesięcy (średnio 32,5). Trwałe remisje kliniczne trwały od 22 do 37 miesięcy (średnia 31,1) (tabela 2) dla dziewięciu pacjentów. Pacjenci ci przerywali wszystkie konwencjonalne terapie immunosupresyjne i byli wolni od zmian pęcherzowych w okresie remisji.
Ryc. 1. Ryc. 1. Fotografie pacjentów z pęcherzycą pęcherzykową przed (po lewej) i po (prawej) leczeniu rytuksymabem. Panel A pokazuje tył pacjenta z rozległymi zrostami i zrośniętymi nabłonkami przed leczeniem rytuksymabem i pełnym gojeniem, z powrotem do normalnej skóry, po leczeniu. Panel B pokazuje całkowite zajęcie dolnego wargi i częściowe zajęcie górnej wargi i dziąseł pemphigus vulgaris przed leczeniem. Całkowite wyleczenie z zmian śluzówkowo-skórnych do prawidłowej morfologii pokazano po leczeniu rytuksymabem
[hasła pokrewne: dentysta warszawa bemowo, korona na cyrkonie, kalkulator bim ]
[hasła pokrewne: rehabilitacja neurologiczna warszawa, olx czechowice, ile kosztuje wizyta u lekarza medycyny pracy ]