Zmniejszona funkcja płuc przy narodzinach i ryzyko astmy w wieku 10 lat

Zmniejszenie czynności płuc we wczesnym dzieciństwie wiązało się z późniejszymi obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych. Oceniliśmy, czy obniżona czynność płuc krótko po urodzeniu przewiduje 10 lat później astmę. Metody
Przeprowadziliśmy prospektywne badanie kohort urodzenia zdrowych niemowląt, w którym mierzyliśmy czynność płuc krótko po urodzeniu za pomocą pływowych oddechowych objętościowych pętli objętościowych (ułamek czasu wydechu do szczytowego pływowego przepływu wydechowego do całkowitego czasu wydechu [t PTEF / t E ]) u 802 niemowląt i pasywnej mechaniki oddechowej, w tym w zakresie układu oddechowego, u 664 niemowląt. W wieku 10 lat ponownie oceniano 616 dzieci (77%), mierząc czynność płuc, skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym i nadreaktywność oskrzeli (za pomocą testu prowokacji metacholiną) i przeprowadzając ustrukturalizowaną rozmowę kwalifikacyjną w celu ustalenia, czy w przeszłości występowała astma lub obecna astma.
Wyniki
W porównaniu z dziećmi, u których PTEF / tE krótko po urodzeniu było powyżej mediany, dzieci, u których PTEF / tE było na poziomie lub poniżej mediany, były bardziej prawdopodobne w wieku 10 lat, aby mieć historię astmy (24,3% vs. Czytaj dalej Zmniejszona funkcja płuc przy narodzinach i ryzyko astmy w wieku 10 lat

Stymulacja dwukomorowa

Artykuł Jarcho (wydanie z 20 lipca) podsumowuje przydatność stymulacji dwukomorowej w leczeniu przewlekłej niewydolności serca. Randomizowane badania kliniczne wykazały znaczną poprawę funkcji lewej komory i przebudowę po zastosowaniu rozrusznika dwukomorowego u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej przewlekłą niewydolnością serca i dużym odstępem QRS2 oraz pozytywnym wpływem na przeżycie. 3 Takie podejście należy rozważyć u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca w klasie III lub IV New York Heart Association, którzy otrzymują optymalną terapię medyczną. Niemniej jednak zbyt często terapia medyczna nie jest optymalizowana przed wszczepieniem stymulatora.
W klinicznej winiecie opisanej przez Jarcho, pacjent, który zgłasza zadyszkę z łagodnym wysiłkiem jest leczony inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę, lekiem moczopędnym i beta-blokerem i jest opisany jako optymalnie leczony, a zatem kandydatem do dwu-komorowej tempo. Czytaj dalej Stymulacja dwukomorowa

Polityka komórki macierzystej ad

Tylko około 21 kwalifikujących się linii komórkowych jest łatwo dostępnych, a od 2001 r. Na takie badania zapewniono około 90 milionów dolarów w postaci grantów federalnych. Eksperci twierdzą, że ograniczenia utrudniły postęp i prawdopodobnie zniechęciły wielu badaczy do wejścia na politycznie trudną dziedzinę. Niedawne badanie literatury naukowej na temat badań nad ludzkimi zarodkowymi komórkami macierzystymi wykazało, że w 2004 r. Artykuły autorów z innych krajów przewyższały liczbę autorów ze Stanów Zjednoczonych.1 Projekt Castle-DeGette, przyjęty przez Kongres latem ubiegłego roku, pozwoliłby National Institutes of Health (NIH) na sfinansowanie badań nad dodatkowymi liniami komórek macierzystych powstałymi z nadwyżek zarodków ofiarowanych przez pary, które przeszły zabiegi zapłodnienia in vitro (IVF). Czytaj dalej Polityka komórki macierzystej ad

Rozporządzenie FDA dotyczące terapii opartych na komórkach macierzystych ad

Każdy produkt oparty na komórkach macierzystych, który zawiera komórki lub tkanki, które są wysoko przetworzone, są wykorzystywane do celów innych niż ich normalne funkcje, są łączone ze składnikami niebędącymi tkankami lub są wykorzystywane do celów metabolicznych 11,12 – i obejmuje to większość , jeśli nie wszystkie, będą również podlegać ustawie o bezpieczeństwie publicznym, sekcja 351, która reguluje kwestie licencjonowania produktów biologicznych i wymaga przedłożenia FDA nowego wniosku dotyczącego leku przed rozpoczęciem badań z udziałem ludzi. (Tabela zawiera najważniejsze przepisy dotyczące ludzkich komórek, tkanek oraz produktów komórkowych i tkankowych oraz produktów biologicznych). Demonstracja przedklinicznego bezpieczeństwa i skuteczności
Przed złożeniem nowego wniosku o dopuszczenie do obrotu dla produktu opartego na komórkach macierzystych, wnioskodawca powinien móc odpowiedzieć na następujące pytania: Czy dawstwo stwarza ryzyko przeniesienia chorób zakaźnych lub genetycznych. Czy przetwarzanie komórek lub tkanek stwarza ryzyko skażenia lub uszkodzenia. Jakie są rodzaje komórek i jaka jest czystość i siła komórek w produkcie końcowym. Czytaj dalej Rozporządzenie FDA dotyczące terapii opartych na komórkach macierzystych ad

Wpływ współistniejącej Cisplatyny i radioterapii na nieoperacyjny niedrobnokomórkowy rak płuc ad 5

Różnice między rokiem i grupą otrzymującą cisplatynę a grupą otrzymującą radioterapię wynosiły odpowiednio 18% (przedział ufności 95%, 3 do 34%) i 12% (przedział ufności 95%, -4 do 28%) . Nie było różnicy między trzema grupami w czasie do odległych przerzutów (p = 0,37) (ryc. 3). Toksyczność
Tabela 6. Tabela 6. Czytaj dalej Wpływ współistniejącej Cisplatyny i radioterapii na nieoperacyjny niedrobnokomórkowy rak płuc ad 5

Wpływ współistniejącej Cisplatyny i radioterapii na nieoperacyjny niedrobnokomórkowy rak płuc ad

Testy przesiewowe, analiza hematologiczna, radiografia klatki piersiowej i skanowanie klatki piersiowej CT były wymagane przed randomizacją; Scyntygrafia kości lub mózgu (lub oba) lub ultrasonografia wątroby (lub wszystkie trzy) zostały wykonane, jeśli podejrzewano odległe przerzuty. Leczenie
Tabela 1. Tabela 1. Trzy schematy leczenia niedrobnokomórkowego raka płuca. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do jednej z trzech grup leczenia. Czytaj dalej Wpływ współistniejącej Cisplatyny i radioterapii na nieoperacyjny niedrobnokomórkowy rak płuc ad

Zastosowanie -agonistów i ryzyko śmierci i śmierci w pobliżu astmy ad 7

Ponadto stosowanie teofiliny, innej powszechnie stosowanej klasy leków rozszerzających oskrzela, wiązało się również z nadmiarem ryzyka poważnego zdarzenia niepożądanego. Z drugiej strony, środki przeciwzapalne cromolyn i wziewne kortykosteroidy nie były związane z takim ryzykiem. Ważną zaletą naszych badań była dostępność danych o liczbie inhalatorów z dozowaną dawką na miesiąc. Dane te pozwoliły na szczegółowe analizy odpowiedzi na dawkę dla dwóch najczęściej stosowanych środków .-agonistów. Zwiększone ryzyko wystąpienia astmy śmiertelnej i prowadzącej do zgonu z użyciem albuterolu i fenoterolu było istotne klinicznie dla pacjentów, którzy stosowali jeden do dwóch kanistrów miesięcznie. Czytaj dalej Zastosowanie -agonistów i ryzyko śmierci i śmierci w pobliżu astmy ad 7

Zastosowanie -agonistów i ryzyko śmierci i śmierci w pobliżu astmy ad

Data wyjścia uczestnika z kohorty to 55. urodziny osoby, data zdarzenia końcowego (śmierć lub astma o skutku śmiertelnym), data wyjazdu badanej osoby z prowincji lub 30 kwietnia 1987 r., W zależności od tego, która z tych dat była wcześniejsza. Wyniki i identyfikacja pacjentów
Pacjenci będący przypadkami w obrębie kohorty, którzy spełnili określone kryteria dotyczące śmiertelnej astmy lub zgonu z powodu astmy w latach 1980-1987. Jeśli osoba, która zmarła na astmę, miała wcześniej epizod śmiertelny, śmierć została wybrana jako wynik do analizy. Hipoteza pierwotna dotyczyła związku bliskiego zgonu z zgonami, traktowanego jako łączna miara wyniku, z ekspozycją na agonistę . Czytaj dalej Zastosowanie -agonistów i ryzyko śmierci i śmierci w pobliżu astmy ad

Zastosowanie -agonistów i ryzyko śmierci i śmierci w pobliżu astmy ad 5

Ponadto, iloraz szans i 95-procentowe przedziały ufności obliczono za pomocą wielowymiarowych dopasowanych technik, w tym dostosowania do stosowania innych leków na astmę, jak również liczby hospitalizacji i wskaźnika stosowania współistniejących leków. W tej analizie skorygowane dopasowane ilorazy szans wskazywały, że zarówno fenoterol jak i albuterol przyjmowany przez inhalator z odmierzaną dawką były związane ze zwiększonym ryzykiem zgonu z powodu astmy lub astmy bliskiej zgonom, jak również ze zwiększonym ryzykiem samej śmierci. Zwiększone ryzyko zgonu lub astmy o niemalże zgonnym przebiegu stwierdzono także w przypadku albuterolu przyjmowanego przez nebulizator i innych wziewnych .-agonistów, teofilinę i doustne kortykosteroidy. Nie odnotowano wzrostu ryzyka w przypadku stosowania wziewnych kortykosteroidów i kromoglikanu, rozpatrywanych łącznie. Wyniki były podobne, gdy zgony z powodu astmy były rozpatrywane osobno, z tym wyjątkiem, że nie było wzrostu ryzyka związanego ze stosowaniem doustnych kortykosteroidów. Czytaj dalej Zastosowanie -agonistów i ryzyko śmierci i śmierci w pobliżu astmy ad 5

Zastosowanie -agonistów i ryzyko śmierci i śmierci w pobliżu astmy czesc 4

Dokonano tego przez podzielenie współczynników regresji przez 2, a ponieważ model logistyczny zastosowany w ilorazach szans był log-liniowy, pierwiastek kwadratowy współczynnika dostarczył odpowiedniego oszacowania efektu. Dobroć dopasowania modeli regresji, w szczególności ciągły model dawka-reakcja, rozwiązano na dwa sposoby. Po pierwsze, założenie logarytmiczności dla ilorazów szans na jednostkę oceniono przez porównanie dopasowanych wartości z modelu ciągłego z wartościami ilorazów szans oszacowanych na podstawie modelu porządkowego. Po drugie, stabilność ilorazów szans zweryfikowano, oceniając wpływ usunięcia wpływowych obserwacji.11 Dla wszystkich przedstawionych wyników ocena dobroci dopasowania i stabilności modeli regresji spowodowała fluktuacje szacowanych ilorazów szans wynoszących . 20%. Czytaj dalej Zastosowanie -agonistów i ryzyko śmierci i śmierci w pobliżu astmy czesc 4